Admin Michał Walczewski Toruń WKB META LUBLINIEC MaratonyPolskie.PL TEAM
Ostatnio zalogowany 2024-08-14,15:09
Przeczytano: 5054/2816007 razy
ARTYKUŁ
Srednia ocen:
0/0
Twoja ocena:
brak
Relacja z Gruzja Lisi Trail 2023
Autor: Michał Walczewski
Data : 2023-06-25
Start w maratonie w Gruzji jest marzeniem wielu biegaczy nie tylko z Polski. Zęby ostrzą sobie zwłaszcza Ci wszyscy wariaci, którzy marzą albo o pobiegnięciu maratonu w każdym kraju świata, albo chociaż w każdym kraju Europy. I wbrew pozorom takich ludzi jest bardzo wielu. Tymczasem start w Gruzji na dystansie klasycznego maratonu jest niemożliwy gdyż... taki bieg w tym kraju nie jest organizowany. Ani jeden !!!
Skoro nie ma w Gruzji maratonu, to musieliśmy poradzić sobie inaczej. Co roku mniej więcej w połowie czerwca rozgrywany jest w tutejszych górach (w tych raczej niskich niż wysokich) festiwal biegów trailowych - można w nim pobiec na dystansie 7 km, 10 km, półmaratonu, 44 kilometrów lub 100 kilometrów. Wybraliśmy oczywiście dystans 44 kilometrów.
Sam dystans nie jest jakoś szczególnie trudny, wyzwaniem jest za to przewyższenie wynoszące niemal 2300 metrów - w dodatku dwa kilometry w górę należy pokonać na pierwszych 23-24 kilometrach. W tym miejscu znajduje się punkt pomiaru czasu i obowiązuje limit wynoszący 4 godziny i 15 minut. Początkowo wydawało się, że nie jest to nic wyśrubowanego...
Start odbywa się o godzinie 10:00 rano i to jest dość późna pora. Limit na naszym dystansie wynosił 9 godzin, więc na metę najpóźniej musieliśmy dotrzeć o 19:00 wieczorem. Zakładaliśmy, że nie będziemy się znacząco śpieszyć - w końcu jesteśmy na wakacjach w Gruzji !!
Zaraz za startem zrobić się kilkusetmetrowy korek - dokładnie w miejscu, gdzie tłum biegaczy wbiegał do lasu i zaczynało się wąskie pierwsze podejście. Myślę, że warto by na kolejnych edycjach biegu jednak poszczególne dystanse startowały chociaż kilka minut po sobie; bardzo by to pomogło.
Luźniej robi się po około 7-8 kilometrach gdy wybiegamy na pierwsze szczyty lokalnego pasma gór. Na trasie nie ma żadnych wyzwań technicznych - podbiegi nie są ostre, po prostu są bardzo długie. To samo zresztą ze zbiegami... a na dodatek 95 procent trasy wiedzie przez las, w ożywczym cieniu gęstwiny drzew. Tylko przelotna burza w pewnym momencie mocno nas zmoczyła.
Na kilkaset metrów przez punktem pomiaru czasu zabłądziłem - na wydawałoby się całkowicie łatwym miejscu: pod pomnikiem na szczycie wzgórza. Zbiegłem nie z tej strony co trzeba, a jak wdrapałem się ponownie, to znowu zbiegłem nie tam gdzie należy - obok jacyś Gruzini robili sobie piknik i wszystkich zawodników wołali do wspólnego świętowania. Wielu zawodników dało się zmylić myśląc, że to poszukiwany punkt odżywczy... Tymczasem także trasa na nawigacji w tym właśnie miejscu była źle wytyczona przez organizatorów.
Ostatecznie spóźniłem się na punkt kontrolny o... 7 minut. Dostałem bana, DNF i dla mnie miał to być definitywny koniec biegu. Poczekałem około 20 minut na biegnących za mną kolegów - a Ci się zbuntowali i postanowiliśmy biec dalej: bez zgody organizatorów. Do mety brakowało nam równych 20 kilometrów, a mieliśmy wciąż zapas czasu wynoszący cztery i pół godziny. Po kilku minutach rozmów udało nam się uzgodnić z organizatorami, że jednak możemy kontynuować bieg - ale gdyby coś się z nami działo na trasie, to mamy bezwzględnie ich o tym poinformować telefonicznie.
Trochę sobie spacerowaliśmy, i na metę dotarliśmy na kilka minut przed końcem limitu biegu. Były medale, oklaski, tralalala, kiełbaska w gruzińskiej bułce.
A potem zobaczyliśmy w wynikach, że jednak jesteśmy zdyskwalifikowani.
Napisaliśmy do organizatorów i czekamy na ich decyzję.
Taki oto bieg sobie znalazłem z okazji moich 50-tych urodzin :-)
I jak zawsze - zapraszam do odwiedzenia mojego bloga, gdzie znajdziecie specjalny dział poświęcony zagranicznym imprezom biegowym - 40latidopiachu.pl/maratony-swiata