2013-08-09
Dostęp do wpisu:
Publiczny
| "Pod niebem pełnym cudów ..." 500 km w 5 dni, cz. VI przedostatnia (czytano: 1689 razy)
![](sylwetki/foto_blog/2013/z37927_1.jpg)
CZĘSTOCHOWA!!! Wreszcie! To dzisiaj! Najpierw jednak przed nami najdłuższy etap do przebiegnięcia. Trochę ponad 120km. Będzie więc co biegać. Zanim jednak ruszyli¶my na trasę, wzięli¶my udział we Mszy ¶w., zjedli¶my ¶niadanie i pożegnali¶my się z go¶cinn± pabianick± parafi±. Słońce? Jak zwykle, grzało. I ruszyli¶my w towarzystwie… jednego z księży misjonarzy, który w sandałkach, księżowskich ciuchach postanowił pobiegn±ć z nami kilka kilometrów do rodzinnego domu. Super go¶ciu! Ot, takie ostatnie bieganko przed wyjazdem na Ukrainę, bo wła¶nie miał za niedługo zacz±ć pracę w Kijowie. Jeszcze raz super!!! Wybiegli¶my z go¶cinnych Pabianic i ruszyli¶my w stronę Jasnej Góry. Jedni biegli, inni podjeżdżali na kolejn± zmianę. A dzisiaj można było sobie pobiegać… każdy dokręcał kilometry… żeby chociaż maraton na koniec przebiegn±ć. W końcu to ostatni dzień, więc można z siebie dać wszystko, a nawet więcej. Zżyli¶my się ze sob± i szkoda było, że to wszystko się kończy i trzeba będzie czekać rok do kolejnej Pielgrzymki. Po drodze było kilka miasteczek, gdzie doł±czali do nas miejscowi biegacze. Najmilej, jak zwykle zreszt±, było w Bełchatowie. Doł±czyła do nas spora grupa biegaczy z tego miasta i wspólnie pokonali¶my kilka kilometrów. Jeden z bełchatowian, Darek, postanowił pobiegn±ć z nami do Częstochowy. Miło było mieć, choć przez kilka godzin, jeszcze jednego p±tnika. Dzięki, Darku, za wspólne bieganie. My biegli¶my, a maestro Zbyszek z bytowskiej telewizji kręcił kolejne ciekawe ujęcia, które póĽniej będ± wykorzystane w kolejnym filmie z naszej pielgrzymki. Zbyszek, to prawdziwy mistrz w swoim fachu, a jego dzieła s± bardzo dobre. Podejrzewam, że terminował u Polańskiego, choć nigdy się tym nie chwalił. I zostało nam kilka kilometrów do Częstochowy i … ostatnia zmiana należała do nas! Należała do zmiany nr 5, do Asi, Justyny i mojej skromnej osoby. Nogi zaczęły jako¶ szybciej pracować, serce biło mocniej! To już niedaleko! Zaraz staniemy w kaplicy przed obrazem Czarnej Madonny! I wtedy… dziewczyny przyspieszyły. Biegły coraz szybciej. Tylko Sławek, który doł±czył do naszej zmiany, nad±żał. Mnie zabrakło nóg. No cóż, za krótkie mam. W końcu dobiegli¶my do miejsca, sk±d mieli¶my pobiegn±ć już razem. Czekała już na nas reszta ekipy, czekali biegacze z Częstochowy, którzy nam towarzysz± na ostatnich kilometrach. Tutaj, niestety, pożegnał nas Janek z Hanoweru, który miał inne plany co do dalszych godzin. Był czas na odpoczynek, na fotki (znowu szalał Edziu ze swoim niezawodnym małym czerwonym aparacikiem), na ogarnięcie się. Około 17:30 ruszyli¶my na ostatni odcinek. Na pocz±tku biegły dziewczyny z transparentem informuj±cym, kto biegnie. Ja z Seb± zajęli¶my miejsce na tyłach. Te ostatnie kilometry zawsze wzbudzaj± emocje. Nie my¶li się już o zmęczeniu, o przebytych kilometrach. Jest rado¶ć, jest wzruszenie. To tak, jakby człowiek wracał do domu, do kochaj±cych rodziców. A kiedy wbiegli¶my na aleje… Trudno opisać, co się w człowieku dzieje… Banan na twarzy, rado¶ć, duma, łzy… wzruszenie… Dobiegli¶my i tam czekali na nas bliscy, znajomi, władze, czekała Ona… Dzięki Pawłowi, paulinowi bytowianinowi, weszli¶my ze ¶piewem na ustach aż pod sam Obraz. Ks. Krzysztof podziękował za dar kolejnej Pielgrzymki. A my? No cóż klucha w gardle… łzy w oczach… nie chciało się wstawać z klęczek. Tyle chciało się powiedzieć… w końcu było tyle intencji. A potem odnowa biologiczna w Domu Pielgrzyma. A potem uroczysta Msza ¶w. i Apel Jasnogórski przed Obrazem Tej, do której zd±żali¶my. I znowu wzruszenie, zaduma… już wiem, że za rok, jak Bóg da, znowu ruszę do Częstochowy z kochanymi Gochami. Na koniec dnia wspólna kolacja razem ze sponsorami, władzami. Jedna wspaniała Rodzina. I do łóżka. Spało się dobrze i szybko. A rano jeszcze wizyta u jasnogórskiej Pani. Tak skoro ¶wit. Jeszcze ostatnie modlitwy, Msza ¶w. , ¶niadanie i drogę powrotn± naszym wesołym autobusem, bardzo wesołym… Niby tylko 5 dni, a jak by¶my się znali wieczno¶ć. Taka wspólne pielgrzymowanie bardzo zbliża. Trochę po 20:00 byli¶my w Bytowie. Szkoda, ze to koniec, szkoda … Razem z Ireczk± i Mirkiem ruszyli¶my do domu. W końcu w Pile… Niby tylko sze¶ć dni mnie nie było… ale jakich sze¶ć dni… Akumulatory naładowane… Za rok 25 Biegowa Pielgrzymka Bytów Jasna Góra… Pobiegniemy…
Blog moga komentować tylko Przyjaciele autora |